Tussen kerst en oud & nieuw vertoont Cinema het Hogeland twee films van de eigenzinnige Amerikaanse regisseur Wes Anderson, beroemd geworden door zijn uitgesproken filmstijl en gevoel voor absurditeit. In het dozijn films dat hij sinds zijn debuut Bottle Rocket uit 1996 maakte, creëert Anderson werelden die  vervreemdend aanvoelen en toch heel herkenbaar zijn. Zijn films zijn altijd strak gecomponeerd, zorgvuldig vormgegeven en worden bevolkt door personages die steeds net langs elkaar heen leven, waardoor er een vreemd soort spanning ontstaat – enigszins vergelijkbaar met de films van de Nederlandse filmmaker Vincent van Warmerdam of het televisiewerk van Wim T. Schippers – maar dan vele malen subtieler en ingenieuzer. Wie eenmaal een Anderson-film heeft gezien, herkent elke volgende meteen. 

The Royal Tenenbaums past naadloos binnen het eigenzinnige oeuvre van Anderson. In deze vroege film – de tweede in zijn oeuvre – zie je zijn cinematografisch aanpak in volle glorie. Tenenbaums is een film over een familie die ooit uitzonderlijk was, maar inmiddels vooral vastzit in oude patronen. De drie kinderen van de Tenenbaums waren op jonge leeftijd zeer getalenteerd, maar zijn inmiddels allemaal van de weg geraakt door gemiste kansen en de daarmee samenhangende onverwerkte teleurstellingen. Anderson vertelt dit verhaal met zijn kenmerkende oog voor detail, droge humor en zorgvuldig opgebouwde beelden.

De film leunt sterk op zijn ensemblecast, met onder anderen Gene Hackman, Bill Murray, Anjelica Huston en Ben Stiller. De dialogen zijn vaak onderkoeld en vervreemdend. Emoties worden niet uitgespeeld maar tonen zich langzaam maar zeker. De symmetrische kaders, het gebruik van hoofdstukken en de droge vertelstem lijken achterhaalde filmtechnieken, maar krijgen door de vaardige hand van Anderson een modern droogkomisch jasje. Andersons eigenzinnigheid zit echter niet alleen in de vorm, maar ook in zijn blik op mensen: hij toont hun tekortkomingen zonder oordeel, met een mengeling van ironie en mededogen.

Een bioscoopvertoning van deze film laat goed zien hoe nauwgezet Anderson te werk gaat. Op het grote doek vallen de subtiele keuzes in decor, kostuum en montage sterker op, en wordt duidelijk hoe zijn stijl het verhaal draagt. The Royal Tenenbaums is daarmee niet alleen een familiedrama, maar ook een treffend voorbeeld van een filmmaker die consequent zijn eigen pad volgt.

Cinema het Hogeland vraagt geen entree, maar stelt een vrijwillige bijdrage zeer op prijs.