In zijn niet aflatende zoektocht naar oude bouwmaterialen stuitte kunstenaar en museumeigenaar Rob Møhlmann op een klein partijtje Groninger kloostermoppen. Herkomst van de stenen was onbekend, behalve ‘ergens van het Hogeland’. Al eerder bouwde Møhlmann met opgespoord oud Gronings bouwmateriaal in zijn museum een 17e eeuws Schildersatelier van Adriaen van Ostade en een 15e eeuwse Nicolaaskapel. Maar voor buiten zijn er ook nog plannen dus vandaar de zoektocht. Deze kloostermoppen bleken echter een bijzondere schat te bergen: een middeleeuwse kinderhand in klei.

Tijdens de bouw van de Nicolaaskapel, werden eerder al zeer veel pootafdrukken van dieren in de middeleeuwse kloostermop aangetroffen: marters, honden, katten, muizen, van alles. Soms ook vingerafdrukken, maar nooit een volledige hand! En die zat er nu tussen. Geen ongelukje, maar een bewust gemaakte afdruk van een kleine hand, mogelijk een kinderhand. Goed gepositioneerd in het steenvlak, de vingertoppen nog iets verder in de toen nog zachte klei gedrukt.

Het steenvlak was bedekt met kalkspecie dus de kloostermop is hoogstwaarschijnlijk bewust in een muur gemetseld. Maar was de handdruk kattenkwaad, dus in de late middeleeuwen toch een beetje een weggemetselde zonde? Of een soort ‘eerste steen, gelegd door…’, iets dat geluk moest afdwingen, en dan toch eigenlijk een ingemetselde zegen…?

De bijzondere Groningse kloostermop is in het museum te zien.